Stan i Gradacja Kart

Stan ma ogromny wpływ na wartość. Karta w stanie Near Mint może być warta od 2 do 10 razy więcej niż egzemplarz w stanie Moderately Played. W przypadku kart vintage różnica jest jeszcze bardziej drastyczna — kopie z oceną PSA 10 są warte wielokrotnie więcej niż te z oceną PSA 7 lub 8.

Sprawdź cztery główne obszary: narożniki (szukaj bielenia lub wgnieceń), krawędzie (sprawdź, czy nie ma wyszczerbień lub odwarstwiania), powierzchnię (szukaj zarysowań, przetarć lub defektów druku) oraz wyśrodkowanie (obramowanie powinno być równe po wszystkich stronach). Trzymaj kartę pod kątem w dobrym świetle, aby wykryć niedoskonałości powierzchni.

Stan surowy wykorzystuje terminy rynkowe, takie jak Near Mint i Lightly Played. Stan gradowany używa skal numerycznych nadawanych przez profesjonalne firmy: PSA stosuje skalę od 1 do 10, CGC od 1 do 10 z połówkami punktów, a Beckett od 1 do 10 z podocenami. Karty gradowane są zamknięte w odpornych na ingerencję etui.

Gradacja opłaca się w przypadku wartościowych kart w doskonałym stanie. Ogólna zasada mówi, że surowa karta powinna być warta co najmniej 200 zł i wyglądać na stan Near Mint lub lepszy. Opłaty za gradację wahają się od 80 do 200 zł za kartę w standardowym czasie realizacji, więc potencjalny wzrost wartości musi uzasadniać ten koszt.

Natychmiast wkładaj karty do penny sleeve'ów, a wartościowe karty przechowuj w top-loaderach lub półsztywnych uchwytach. Trzymaj kolekcję w chłodnym, suchym miejscu z dala od bezpośredniego światła słonecznego. Chwytaj karty za krawędzie i unikaj dotykania ich powierzchni. Do kolekcji ekspozycyjnych używaj segregatorów ze stronami ładowanymi od boku.